จึงถักถ้อยร้อยเพลงบรรเลงขับ

แม่ระมิงค์เอื้อนรับขยับคลื่น

ยิ่งไหลลึก ยิ่งดึก ยิ่งครึกครื้น

หอมดอกไม้รวยรื่นกลางพงชัฏ

คือลำนำ สกุณา ในป่าหนาม

ยามเมฆฟ้า คุกคาม กรรโชกจัด

ยังแจ่มเจื้อยจำเรียงเสียงเด่นชัด

ด้วยเจนจัดในมหาคีตาวุธ ฯ

""""""""""

                         ประพันธ์โดย  บัณรส  บัวคลี่ 

                  (สิงหามาส 49, ประเทศไทยป่วยไข้)