งานเพลงชุดนี้ มีทั้งหมด 10 เพลง
1. ล่องแม่วัง
2. ดอกไม้เมือง
3. ของกิ๋นคนเมือง ( ภาค 2 )
4. กึ๊ดเติงหา
5. สาวเชียงใหม่
6. ยินดีต้อนรับ
7. เดือนดับที่ดอยหลวง
8. สัปปะลี่ขี้คุย
9. TO THE BRAVE DREAMER
10. น้อยไจยา

ชุดนี้มีเพลงเก่าที่ จรัล มโนเพ็ชร เขียนคำร้องไว้  5 เพลง ที่ยังไม่ได้รับการเผยแพร่
1. ล่องแม่วัง
2. ดอกไม้เมือง
3. กึ๊ดเติงหา
4. เดือนดับที่ดอยหลวง
5. ของกิ๋นคนเมือง ( ภาค 2 )

เพลง TO THE BRAVE DREAMER เป็นเพลงรางวัลแด่คนช่างฝัน ภาคภาษาอังกฤษ ซึ่ง translated โดย คุณหญิงจำนงศรี รัตนิน หาญเจนลักษณ์

นอกเหนือจากเพลงที่กล่าวมาแล้ว เป็นเพลงเก่าที่ทรงคุณค่า นำมาเรียบเรียงเสียงประสานใหม่

ดอกไม้เมือง ผลงานสุดท้ายที่ คุณจรัล  มโนเพ็ชร ได้ประพันธ์ไว้ประหนึ่งว่าจะเป็นเพลงลา ผลงานชิ้นนี้ คุณสุนทรี เวชานนท์ เธอได้ทุ่มเทในการขับร้องอย่างสุดหัวใจ เพื่อที่จะเป็นเกียรติแด่ผู้ล่วงลับ ผู้ที่เคยร่วมงานกันมากว่า ๒๕ ปี และด้วยตั้งใจที่จะสืบทอดเจตนารมณ์ให้โฟล์คซองคำเมืองคงอยู่ต่อไป คุณเกษม  มโนเพ็ชร ผู้เป็นน้องชายของคุณจรัล  และคุณสุนทรี จึงบรรจงผลิตผลงานนี้ขึ้นมา เพื่อเป็นบรรทัดฐานของดนตรีโฟล์คซองคำเมืองจากแดนล้านนา  ด้วยน้ำเสียงอันแสนไพเราะของคุณสุนทรี  และจากบทร้อยกรองที่คุณจรัลได้ประพันธ์ไว้ ทำให้เราได้รับรู้บรรยากาศของเมืองเหนือ ประหนึ่งว่าได้ไปสัมผัสด้วยตัวเอง ผสมผสานกันระหว่างเครื่องดนตรีพื้นเมืองและเครื่องดนตรีสากล เช่น กีตาร์โปร่ง กอปรกับทำนองพื้นเมืองภาษาที่ฟัง ซื่อๆ ง่ายๆ ทำให้ท่านฟังจบแผ่นโดยไม่รู้ตัว หากท่านจะละเลยในการฟังที่เป็นรูปแบบที่จะต้องทราบว่า นักดนตรียืนอยู่ ณ  ตำแหน่งใด นักร้องอยู่ห่างไมโครโฟนเท่าใดอะไรทำนองนั้น  แต่ให้ผ่อนคลายกับเพลงที่กำลังบรรเลงอยู่นั้น ผมชอบแบบนี้ฟังแล้วไม่เครียดดีครับ

๑. ล่องแม่วัง    สายน้ำนี้ที่หล่อเลี้ยงเมืองลำปางหรือ เขลางค์นคร ที่มีประวัติศาสตร์มายาวนาน เป็นเพลงที่กล่าวถึงความสำคัญของวิถีชีวิต  ความอุดมสมบูรณ์ของป่าเขา  ประเพณีต่างๆ ของชาวเมืองลำปาง ที่มีแม่น้ำวังหล่อเลี้ยงชาวเมืองมาแต่กาลก่อน

๒. ดอกไม้เมือง  ทำนองเพลงมาจากเพลง “ ปั่นฝ้าย” เพลงนี้เป็นเหมือนกับเป็นการรวมพรรณไม้ดอกของทางภาคเหนือเรียกได้ว่าอุทยานดอกไม้เมืองก็ว่าได้

๓. ของกิ๋นคนเมือง ( ภาค ๒ ) หลังจากทิ้งช่วงมา ๒๕ ปี ภาค ๒ ก็ตามออกมาอันนี้ก็สวนอาหารพื้นเมืองทางเหนือซึ่งคาดว่าจะหาทานยาก  แต่ถ้าอนุรักษ์ไว้ได้จะเป็นการดี เพราะต่อไปของดีๆ พวกนี้จะได้อยู่กับเราตลอดไป

๔. กึ๊ดเติงหา  เป็นคำรำพันถึงการจากไปของวิถีชีวิตที่ชาวเหนือ ที่ถูกวัฒนธรรมจากที่อื่นเข้ามาแทนที่  เช่นในสมัยก่อนนั้น หนุ่มๆ ชาวเหนือที่จะรวมกลุ่มกันไปจีบสาว โดยการขับลำนำที่เรียกว่า จ๊อย คำประพันธ์ที่ใช้ในการจ๊อย ก็คือ “ ค่าว ” ท่วงทำนองการจ๊อยเรียกว่า “ระบำ” และเครื่องดนตรีประกอบการจ๊อย อาจจะประกอบด้วย ซึง สะล้อ หรือพิณเปี๊ยะ ฯลฯ  ประเพณีการเล่นดนตรีและจ๊อยไปตามทางในการไปจีบสาว  นอกจากจะเพื่อความสนุกสนาน แล้วยังเป็นการส่งสัญญาณให้ผู้อื่นทราบว่า คนกลุ่มนี้มาอย่างมิตร และส่งสัญญาณบอกสาวว่าให้นั่ง “อยู่นอก” อยู่บนเติ๋นบ้าน เดี๋ยวจะมีหนุ่มๆ มาเยือน เพลงนี้เป็นการรำพึงถึงความเปลี่ยนแปลงของ “ ฮีตฮอย ” ( จารีตประเพณี ) ซึ่งไม่มีอีกต่อไปแล้ว  คุณจรัลประพันธ์เพลงนี้ในความรู้สึกของผมคิดว่าคงปรารถนาให้ชาวล้านนาได้ช่วยกันรักษาประเพณีและศิลปะพื้นบ้านไว้สืบทอดให้พวกเราได้ชื่นชมต่อไป

๕. สาวเชียงใหม่  ลีลานี้ทันยุคทันสมัยดีครับท่านที่เคยฟัง ในชุดก่อนๆ ที่ผ่านมา ดนตรีอลังการกว่า ยิ่งร้องยิ่งไพเราะจริงๆ ครับ

๖. ยินดีต้อนรับ  เพลงคู่ที่สนุกสนานดีครับเป็นเพลงที่ แสดงให้เห็นความเป็นมิตรและน้ำใจของเจ้าของบ้าน  ยินดีต้อนรับแขกบ้านแขกเมือง แต่โปรดอย่าทำลายจารีตอันดีงามของชุมชนชาวล้านนา

๗. เดือนดับที่ดอยหลวง เนื่องจากคุณจรัลมีความรักในการเดินป่า ในแบบเข้าหาความสันโดษ สงบ และชอบพบปะกับชุมชนที่ห่างไกลความเจริญ แต่ไม่ใช่เข้าป่าในรูปแบบพรานไพร คุณจรัลเป็นอีกคนที่รักและหวงแหนธรรมชาติ ศิลปวัฒนธรรม ประเพณีพื้นเมือง  อีกทั้งยังเป็นผู้แปลภาษาล้านนาจากใบลานหรือสมุดข่อย ทำให้มีความซาบซึ้งในวรรณกรรมของชาวล้านนา  และศาสนพิธีเป็นอย่างดี เพลงนี้ทำให้ผมนึกถึงนักร้องฝรั่งท่านหนึ่งที่ล่วงลับไปแล้ว ฝรั่งคนนี้ชอบป่าชอบเขาเหมือนคุณจรัล เขาชื่อ John Denver ที่ขับร้องเพลง Rocky Mountain High นะครับเป็นคนคอเดียวกัน

๘. สัปปะลี่ขี้คุย  เพลงที่ต่อว่าพวกปลิ้นปล้อนตลบตะแลง คนพวกนี้ไม่เคยหมดไปจากโลกนี้ เป็นอมตะของสังคม หาดูได้ในโทรทัศน์เวลามีการถ่ายทอดสดการประชุมสภาฯ ฟังจากเพลงก็จะรับรู้ได้เลยครับว่า พวกนี้เป็นอมตะ

๙. To The Brave Dreamer ( รางวัลแด่คนช่างฝัน ภาคภาษาอังกฤษ )

๑๐. น้อยไจยา  จากงานกวีโบราณ “ ท้าวสุนทรพจนกิจ ” ( ใหม่บุญมา สุกันธกุล ) ที่แต่งบทซอถวายเจ้าดารารัศมี พระชายาในสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๕  เป็นบทละครร้องที่จบลงด้วยความเศร้า เพลงนี้ใช้ท่วงทำนองของเพลง “ ล่องน่านไทยใหญ่ ” ละครซอเรื่องนี้แสดงครั้งแรกในวันคล้ายวันประสูติของเจ้าดารารัศมี หลังจากเสด็จกลับมายังเชียงใหม่ ต่อมาพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้าหญิงอาทรทิพยนิภา พระราชธิดาในสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้นำมาแสดงที่ตำหนัก ในวังสวนสุนันทา ทำให้ละครเรื่องนี้นิยมแพร่หลายมาจนทุกวันนี้ โครงเรื่องโดยย่อมีว่า ท้าวธรรมลังกามีภรรยาชี่อว่า นางอุสาห์ มีธิดารูปงามชื่อแว่นแก้ว ซึ่งทั้งสองปรารถนาจะให้แต่งงานกับส่างนันตา บุตรชายของส่างมุ้ย  แห่งบ้านสิงห์คำ แต่แว่นแก้วเกิดไปรักกับน้อยไจยา บุตรชายของพระยาสามล้าน ในบทเพลงนี้เป็นตอนที่แว่นแก้วนัดน้อยไจยาให้มาพบที่ห้วยแก้ว เพื่อจะอธิบายว่าทางฝ่ายบ้านสิงห์คำ เพียงส่งผู้ใหญ่มาทาบทามเท่านั้น ทางน้อยไจยาพอทราบความจริง จึงรีบให้พระยาสามล้านผู้พ่อไปสู่ขอจนทุกอย่างเรียบร้อย และทำให้ส่างนันตาแค้นใจมาก หาโอกาสแก้แค้น และสบโอกาสขณะที่ทั้งสองพากันไปห้วยแก้วเพื่อนึกถึงความหลัง ส่างนันตาสะกดรอยตามมาได้ใช้ปืนซุ่มยิงน้อยไจยาล้มลงขาดใจตาย  บทเพลงนี้มีเนื้อร้องที่ไพเราะ ด้วยความคมคาย ด้วยชั้นเชิงวรรณศิลป์ ของการตัดพ้อต่อว่า การเปรียบเปรยนานา เพลงนี้บรรเลงด้วยกีตาร์ และคีย์บอร์ด

                                      ที่มา....  music choice
                                                 ดอกไม้เมือง  โดย ชวพันธ์

                                                 หนังสือ STEREO MAGAZINE No. 168 ปีที่ 25