ขาไปเดินทางด้วยความรื่นรมย์เพราะมีฝนตลอดทาง พอไปถึงน่านแดดร้อนเปรี้ยง  แต่ก็ไปไหว้พระธาตุแช่แห้งคู่บ้านคู่เมืองน่านกันก่อน

งานกลางคืนไม่ค่อยมีมุมถ่ายรูป

แปะและเขียนไปตั้งเยอะ พอกดส่งแล้วมันขึ้นว่าไม่สามารถส่งข้อความได้ เซ็งเลย หมดอารมณ์เขียนใหม่

เป็นบ่อย ๆ เลยอ่ะ เกิดจากอะไรเหรอ

เด๋วกลับมาแปะใหม่นะ...ง่วง

ขอบคุณช่างภาพเจ้า..ที่เอารูปมาให้ดูตั้งแต่เช้า

วันนี้อากาศดีจัง  อิจฉาคนได้ไปแอ่ว-ไปทำบุญ แต๊เน่าะ...

อย่างใดก้ออย่าลืมดูแลสุขภาพ  เด๋วจะบ่สบายเอานะเจ้า...

แล้วทำไมบ่มีรูปพี่โอ๋ล่ะเจ้า อยากเห็นรูปคนถ่ายเหมือนกันน่ะ (อิอิ)

... ขอให้เดินทางโดยปลอดภัยเจ้า ...  บ้าย-บาย

วัดภูมินทร์อยู่ข้าง ๆ เวที

ในวัดมีจิตรกรรมฝาผนัง ต้นแบบภาพวาดสุดฮิต

หอไตรวัดหัวข่วง งามมาก

กาสะลองเมืองน่าน ระหว่างทางไปหอศิลป์ริมน่าน

หอศิลป์ริมน่าน

ชอบภาพมุมนี้ สวยดี ดูจริง ๆ ลวง ๆ

โดยเฉพาะภาพนี้

ซ้าย คุณวินัย ปราบริปู เจ้าของหอศิลป์ เป็นศิลปินชาวน่าน ขวา อ.สถาพร  ศรีสัจจัง ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์

ภาพแดงแรงฤทธิ์ตรงกลาง ผลงานของคุณถวัลย์  ดัชนี

ใส่ชุดสีชมพู แต่มือถือมีด

ชุมนุมจอมยุทธ์ กำลังวางแผนก่อการเล็ก ๆ ที่น่าน

โจ๋ นักดนตรี

กับคุณจิระนันท์  พิตรปรีชา  แม่งาน งานน่านนิรันดร์ งานแสดงภาพถ่ายเมืองน่านจากกลุ่ม สห-ภาพ

แปะและเขียนไปตั้งเยอะ พอกดส่งแล้วมันขึ้นว่าไม่สามารถส่งข้อความได้ เพราะพี่แปะรูปเยอะเกินไป ความเห็นนึงแปะรูปสักสามรูปก้อพอพี่  เคยเปนเหมือนกัน บางทีถ้าพิมพ์ข้อความเยอะเกินก็ส่งม่ะได้

ขอบคุณสำหรับรูป หุหุ ดูแล้วพี่แอ๊ดหน้าตาลั้ลลาสุดๆ คงแฮปปี้ดี๊ด๊ามากๆ นี่ถ้าได้คนท้องที่พาเที่ยวคงสนุกกว่านี้ น่าเสียดายที่โอ๋ไม่ได้ไปเป็นไกด์กิตติมศักดิ์

โอ๋รายงานตัวเลยเหตุอันใดไม่ไปดูแลคุณแม่แอ๊ด

ปล. เหมือนเห็นคุณจี๋แว๊บๆ ใช่ป่าวเนี่ย

ไม่แว้บล่ะ

ฟลิคทำให้หายไปไหมเปิ้น  ดูรูปในเครื่องจ๊าดดี พออัพขึ้นเวบแล้วแสงมันหายไป งื้ด ๆ ยังไงไม่รุ

คิดถึงบ้านจริงๆๆๆๆ....สอบเสดจะได้กลับบ้านแล้วเย้ๆๆๆๆๆ.....

หอศิลป์ยังไม่เคยเข้าไปเลยค่ะ....แค่ผ่าน....แต่บรรยากาศรอบดีมากเลยค่ะ...ชอบ...แต่เสียดายอยู่ติดถนนไปหน่อย....

อยากให้อยู่ลึกเข้าไปอีกค่ะ....บรรยากาศได้อารมณ์ดีค่ะ....

สวยงามจังเลย ทั้งสถานที่ บรรยากาศ  และนางแบบคนงามแห่งสาวเชียงใหม่

อยากไปเที่ยวจัง หาโอกาสไปดีกว่า เมื่อไหร่ดีน๊า

ว่าแต่ใครจะอาสาเป็นไก๊ดให้เนี่ย...หุหุ

เคยรู้มาว่าป้าแอ๊ดอยากแอ่วเมืองนันทบุรี...ได้แอ่วแล้วเป็ยอย่างไรบ้างคะ???

ถ้าโชคดี...ปลายปีนี้ก็อยากแอ่วด้วยเหมือนกันค่ะ...

เพิ่งรู้นะคะว่าพระธาตุเช่แห้ง  วัดภูมินทร์  และโรงแรมไม้สักทั้งหลัง...อยู่ใกล้กันหมดเลย...

ไม่เห็นเจ้าบ้านเคยเล่าให้ฟังเลย....หรือเพระไม่เคยถามน๊ะ!!!

พี่ศิจ๋า....

โรงแรมน่านฟ้า....กับวัดภูมินทร์ก็อยู่ใกล้กันค่ะ....

แต่พระธาตุแช่แห้งไปอีกทางนึงค่ะ....อยู่ในกิ่งอำเภอภูเพียง...เป็นพระธาตุประจำปีเถาะค่ะ..

และที่ป้าแอ๊ดไปร้องเพลงนั้น...ที่พี่โอบอกว่าอยู่หน้าวัดภูมินทร์นั้น...ก็คือข่วงเมืองน่าน..ค่ะ

ไว้ว่างๆ...ไปเที่ยวไม่ถูก...สามารถสอบถามข้อมูลได้นะคะ....อิอิอิอิอิ

..........................

พี่ดาคะ....

อยากไปเที่ยว..แต่ไม่มีไกด์เหรอ....อย่าว่าแต่ไกด์เลย...หาเวลามาเที่ยวให้ได้ก่อนมั้ยคะ.....

เรื่องไกด์หน่ะ...เดี๋ยวกายอาสาเปนให้เอง...อิอิอิอิอิ

อ้อ....ลืมบอกไปอีกอย่างค่ะ.....

หอศิลป์ริมน่าน....ต้องออกจากตัวเมืองขึ้นมาทางเหนือ...เปนทางไปอำเภอท่าวังผา...(บ้านหนูเองค่ะ)...

ออกจากตัวเมืองมาประมาณสิบกว่ากิโล....ถ้าจำไม่ผิดนะคะ...หอศิลป์จะอยู่ทางขวามือค่ะถ้าออกมาจากตัวเมือง...มีป้ายเห็นได้ชัดค่ะ...อิอิอิ

ถ้าไปเมื่อไหร่บอกด้วยนะคะ....จะได้ไปด้วย

งาม งาม งาม งามแต๊เจ้า

หันแล้วชื่นใจ๋

คนก็งาม รูปก็งาม

คิดถึงป้าแอ๊ดจังค่ะ

ละอ่อนน่าน!!!

ช่วยพี่จับไก่หน่อยซิ!!!  เห็นจาก..ความเห็นที่ 3 น่ะ...

ก็คิดว่าพระธาตุที่เห็นเป็นพระธาตุแช่แห้งซะอีก!!!

พี่ดาคะ...

ลางานไปพร้อมหนูไหมคะ...ไปสัก 9 คืน 10 วันเป็นไงคะ...5555

พี่โอคะ

ความเห็นที่ 3   รูปแรกและรูปที่ 3 สวยจังค่ะ...

เวลาที่เขียนข้อความเยอะ ๆ แปะรูปเยอะ ๆ แล้วส่งไม่ได้...ใช้วิธีหนูไหมคะ...

พี่โอก็พิมพ์เยอะ ๆ แปะรูปเยอะ ๆ ไปเลยค่ะ...เขียนให้เสร็จแปะรูปให้เสร็จ...ที่คิดว่าจะไม่เขียนอะไรต่อแล้วน่ะคะ...

พอเราจะโพสต์ข้อความก็ตัดเอาเฉพาะบางส่วน...แค่เท่าที่คิดว่าจะส่งได้ค่ะ..ก็ประมาณ 3 - 4 รูป ต่อ 1 กระทู้

ก็ตัดและส่งไปเรื่อย ๆ จนหมดที่เราเขียนไว้...แต่ถ้าเรายังไม่ได้สรุป...เราก็มาเขียนสรุปตอนท้ายเอาก็ได้ค่ะ...

แล้วทีนี้ก็ได้เล่าเรื่องยาว ๆ ได้แบบไม่สะดุด...

เอาวิธีหนูไปใช้ซิคะ...รับรองได้ผล...แล้วหนูจะรอฟังเรื่องเล่ายาว ๆ รูปเยอะ ๆ จากพี่โอนะคะ...

ป.ล.เคยคิดเอาไว้ว่าจะเอารูปแมวอ้วนที่ออฟฟิศมาฝากลานนากะพี่โอด้วยค่ะ...ตัวใหญ่มาก...หนัก 7 กิโล ฯ ..  มีน้องฝึกงานเรียกว่า การ์ฟิว

ป.ล.เห็นป้าแอ๊ดรวบผมตึงแบบนี้...ทำให้นึกถึงใครอีกคน!!!

หนูศิ

ลางานไป 9 คืน 10 วัน กลับมาเจอซองขาวแล้ว  ใครจะรับเลี้ยงคะเนี่ย..??????

..ก็น่าสนใจนะ มีอาสาสมัครเป็นไกด์ให้ด้วย ....ละอ่อนน่าน..ไง....   :P

แต่ว่าตอนสิ้นปีนี้ บริษัทพี่มีสิทธิ์หยุดยาวถึง 9 วันแน่  แล้วจะไปด้วยกันมั๊ย..ฮ่า..ฮ่า.. : )

..................

ขอบคุณค่ะพี่โอ...สำหรับรูปถ่ายและการบรรยายใต้ภาพ

เห็นแล้วชื่นใจจัง!!!

มี แรง และ กำลังใจ ที่จะทำอะไรๆ ได้อีกมากทีเดียว

ขอบคุณอย่างสูงค่ะ....^^

ต้องรอพี่แอ๊ดมาเล่าเรื่องให้ฟังค่ะ พี่เล่าไม่เก่ง พี่แอ๊ดชอบเล่านิทานให้เด็ก ๆ ฟัง ไม่รู้ป่านนี้ฟื้นหรือยัง

พี่เพิ่งฟื้นค่ะ ไปน่านวันเดียวกลับเหนื่อยใช่เล่นเหมือนกัน อาจเพราะไม่ได้เป็นคนขับด้วยก็เลยเหนื่อย

รูปที่ 3 รูปตรงโรงแรมน่านฟ้านั่น เป็นคิวแทรกค่ะ คืนนั้นที่น่านมีสองงาน งานหนึ่งจัดที่ข่วงเมืองน่านอย่างที่ละอ่อนน่านว่า อีกงานเป็นงานเพื่อผู้ป่วยโรคไต จัดที่กลางถนนหน้าโรงแรมน่านฟ้าตรงนั้น โรงแรมนี้พี่แอ๊ดเคยมีความหลัง เคยมาพักเมื่อสามสิบปีก่อน กับคุณจรัล มโนเพ็ชร ตอนนั้นมาเล่นที่น่าน พี่แอ๊ดบอกก่อนไปว่าให้พามาที่นี่หน่อย อยากเห็น ตัวพี่เองเคยมาพักที่นี่เหมือนกัน เมื่อสิบกว่าปีก่อน ยังเคยเห็นที่โรงแรมติดรูปพี่แอ๊ดกับคุณจรัลไว้ด้วย แต่ตอนนี้โรงแรมดูใหม่ขึ้น คงมีการบูรณะ รูปถ่ายรูปนั้นหายไปกลายเป็นร้านขายของที่ระลึกไปแล้ว

คิวของเราคือเล่นที่ข่วงเมืองน่าน แต่จู่ ๆ ก็ได้ไปยืนที่หน้าโรงแรมน่านฟ้า !!

อีกรูปใน คห.3 ที่ถ่ายด้านหลัง เห็นพระธาตุนั่นคือพระธาตุวัดช้างค้ำ  วัดสำคัญอีกวัดหนึ่งค่ะ รอบฐานพระธาตุจะมีช้างค้ำเรียงรายไปรอบ ๆ ที่เชียงใหม่มีเจดีย์ช้างค้ำที่วัดเชียงมั่น ใครสนใจไปดูได้ค่ะ

น่านเป็นเมืองคลาสสิคมาก มีเอกลักษณ์ทางศิลปะ วัฒนธรรม ผู้คนเข้มแข็ง เพราะมีตัวอย่างเมืองที่ล้มเหลวทางการท่องเที่ยวให้ดูอีกมากมาย

ตึกรามบ้านช่องยังอยู่ในสภาพเดิม ๆ ไม่มีตึกสูงมาก บ้านไม้หลายบ้านถ้าไปอยู่ที่เมืองปาย คงกลายเป็น all about ...... ต่าง ๆ นานา ไปหมด ถ้าไปต้องไปเดินค่ะ ถึงจะถ่ายรูปสวย และความที่เมืองยังคงสภาพเดิม ๆ เขาอยู่กันอย่างนั้น ถ้าใครทะลึ่งไปเดินถ่ายรูปบ้านคน คงดูเป็นตัวประหลาด

ไปคราวนี้ไปได้แค่ครึ่งเดียวค่ะ ได้แค่วัดในเมืองบางวัด และหอศิลป์ฯ ยังไม่ได้เข้าพิพิธภัณฑ์ 

ที่น่านยังมีที่ให้ชมอีกหลายที่ เช่น วัดอะไรสักอย่าง ที่อ.เชียงม่วน และวัดหนองบัว เป็นวัดศิลปะไทลื้อ ผ้าลายน้ำไหล และเมืองในหุบเขาอันแสนสงบที่อ.บ่อเกลือ คนน่านบอกว่าตอนนี้คนเริ่มเข้าไปเหมือนปายยุคแรก ๆ

รูปนี้คือ ที่อ.บ่อเกลือ พี่ไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน ทางสูงชัน เหนื่อยมาก แต่พอลงรถเจอภาพนี้ 

ที่น่านมีชายแดนที่ขับรถต่อไปลาว และหลวงพระบางได้ ใกล้นิดเดียว

รอพี่แอ๊ดมาคุยให้ฟังต่อนะ

พี่แอ๊ดเคยเล่าให้ฟังว่า สมัยก่อนเคยไปเมืองน่าน ไปทัวร์คอนเสิร์ตกับคุณจรัลแหละ แล้วก็ไปค้างที่โรงแรมน่านฟ้า เพราะในสมัยนั้นมีโรงแรมนี้โรงแรมเดียว แถมห้องเก่าและน่ากลัวมากกกกกกกกกกกกกกกกกก ส่วนที่เหลือรอเจ้าของเรื่องมาเล่าเองดีก่า เพราะพี่แอ๊ดเป็นคนที่เล่าอะไรสนุกมากๆ เหมือนเล่านิทาน แถมแอคชั่นประกอบน่าตื่นตาตื่นใจ

พี่แอ๊ดตร๋า

ฟื้นจากการเดินทางหรือยังเอ่ย มีคนรอพี่เล่าเรื่องจากการเดินทางเพียบเลย  อ่อ เปิ้นมารอของฝากจากเมืองน่านด้วยยยยยยยยยยย  กร๊ากๆๆๆๆๆ ลืมๆๆ เมื่อวานมีคุณพยามารเอ๊ย พยาบาลไปเยี่ยมไข้ตรวจแผลถึงบันไดเวทีเลยเหรอ หุหุ

พี่ดา

อยากไปแอ่วเมื่องน่าน ก็บอกละอ่อนน่านจิ  น้องเค้ายินดีและเต็มใจอย่างยิ่งที่จะเป็นไกด์ อ่อต้องบอกว่าโดยเฉพาะกับพี่ดานะ อิอิ

พี่โอ

ชอบรูปนี้ คอมโพสต์สวยดี นางแบบก้องั้นๆแหละ (ฮา)

พี่โอรบกวนขอไฟล์ ต้นฉบับหน่อยจิ IMG_0957  IMG_0958  IMG_0959   DSC_1456  IMG_1100s IMG_1156 จะมาทำอะไรเล่นนิดหน่อย

ขอบคุรค้าบบบบบบ

ศิ

ขอบคุณสำหรับกระเป๋าแล้วก้อโปสการ์ดเน้อ

อ่า...

thai pbs เพิ่งออกไปตอนบ่ายโมง ลองไปหาดูนะ

และคืนนี้ ทีวีไทย จะออกตอนสามทุ่มค่ะ

ฮูปงามขนาดน่อเจ้า

ไว้ว่างๆก่มาแอ่วเมืองแป้พ่องก่ได้นะเจ้า

เมืองแป้มีตี้แอ่วงามๆจ้าดนักนะเจ้า

แล้วปะกั๋นตี้เมืองแป้นะเจ้า

55555555+

พี่ศิจ๋า...พี่โอตอบแทนหมดแย้วววว....

ใช่ค่ะพี่โอตรงข้ามกับข่วงเมืองน่านเยื้องกันนิดหน่อยจะเป็นวัดช้างค้ำ...ซึ่งมีเจดีย์ที่มีฐานเป็นช้างค้ำอยู่ทั้งหมดด้านละ 5 เชือก

รวมมุมอีกมุมละเชือกรวมทั้งหมดมีช้างค้ำพระธาตุ  24 เชือกค่ะ...ดูแล้วเหมือนกับช้างทั้ง 24 เชือกหันหลังชนกันแล้วค้ำพระธาตุไว้ค่ะ

ส่วนวัดหนองบัว...อยู่เขตอำเภอท่าวังผา...เป็นวัดแบบไทลื้อ...ซึ่งก็งดงามไปอีกแบบ...เลยจากวัดหนองบัวมาอีกนิดจะมีวัดบ้านดอนแก้ว...และบ้านหนองบัวมีการทอผ้าลายน้ำไหล...ซึ่งเป็นผ้าฝ้าย...จะมีลายเฉพาะที่เป็นเอกลักษณ์ของเค้าค่ะ....

อ.บ่อเกลือ....ไปทางอ.ปัว....ขึ้นดอยไปอีกไกลค่ะ....ทางไปทั้งสูงทั้งชัน...แต่ระหว่างทางไปอ.บ่อเกลือ...จะผ่านอุทยานแห่งชาติดอยภูคา...ซึ่งมีดอกชมพูภูคาอยู่ค่ะ...จะออกดอกช่วงต้นปี...ประมาณเดือนมกราคม  กุมภาพันธ์...จะมีที่อุทยานแห่งชาติดอยภูคาที่เดียวในประเทศไทย (หรือในโลกด้วยรึป่าวจำไม่ได้ค่ะ) ..เป็นที่น่าภาคภูมใจของชาวเมืองน่านด้วยค่ะ...แต่เหตุไฉนมิอาจทราบได้...ชาวเมืองน่านเอง..ไม่ค่อยชอบเที่ยวในจังหวัดเท่าไหร่...กลับไปต่างจังหวัดหรือต่างประเทศ...เด็กๆหลายคนที่เป็นคนรุ่นหลัง...บางคนก็ไม่รู้จัก...น่าเสียดายนัก...เฮ้ออออ

พี่เปิ้นเจ้า.....

แล้วพี่เปิ้นสนใจจะไปแอ่วเมืองน่านบ้างไหม...อิอิอิ...กายก็ยินดีที่จะเป็นไกด์ให้นะเจ้า