ชอบภาพชุดนี้ ทนไม่ไหว ขอโชว์หน่อยเจ้า

ถ่ายลานนาที่เกาะสมุย ที่บริเวณโขดหินศักดิ์สิทธิ์ (หินตา หินยาย) มีเวลาถ่ายภาพประมาณ 5 นาที เพราะรถรออยู่  มีสไตลิสคือน้าจ๊อบ แห่งวงทูดู จับลานนาทำผม dead rock แต่ dead ได้นิดหน่อยเพราะพี่โอเร่งยิก ๆ กลัวไม่ได้กลับเชียงใหม่ และโยนลานนาขึ้นบนโขดหิน

จากนั้นก็เป็นหน้าที่ของชัทเตอร์

ตอนถ่ายก็รู้แล้วว่าได้ภาพสวยแน่ ๆ โลกในมือเธอนนั้นเป็นทัศนียภาพที่แปลกตาทีเดียว

ส่วนก้อนเมฆฉากหลังนั้น ถ่ายบนเครื่องบินเมื่อครั้งกลับจากหาดใหญ่ยามพลบค่ำก่อนถึงเชียงใหม่

โขดหิน ทะเล โลก และก้อนเมฆ ในมือของลานนา จะเป็นอย่างไร

โปรดติดตาม!!!

โจทย์ของน้าจ๊อบคือ กอดโลกไว้ เหมือนกอดลูก เมื่อโลกอยู่ในอ้อมกอดของลานนา

แต่พี่โอเติมสีสันให้กับโจทย์

คิดว่าโลกนี้เต็มไปด้วยสีสัน ท้องฟ้าแต่ละวันไม่เหมือนกัน แต่ละวินาทีล้วนเปลี่ยนแปลง ยิ่งเมื่อมาพบกับการกระทำที่เกิดจากมือของมนุษย์แล้ว ความเปลี่ยนแปลงของโลกใบนี้นับวันยิ่งเร็วขึ้น และเลวร้ายลง

เราจะรักโลกอย่างไรให้ดี ๆ ให้ท้องฟ้า ภูเขา ทะเล และมนุษย์อยู่กันได้นาน ๆ น้ำไม่ท่วมโลก แผ่นดินไม่โยกไหว

เริ่มได้ด้วยสองมือเรานี้แหละ

งามแต้ๆเลยเจ้าพี่โอ...........ถ้าป้าแอ๊ดถ่ายเหมือนพี่นาจะเป็นยังไงเจ้า....อิอิอิ....คงงามบ่แป้กั๋นเนาะ....

พี่โอ

รูปนี้ถ่ายเมื่อไรคะ 

พี่โอคะ 

ฝากบอกลานนาด้วสยนะคะว่ามีคนคิดถึง

ฝากไปถึงลานนาด้วยนะคะ

ถ่ายเมื่อ 17 ก.ย.50 ค่ะ

โอ...ใช่จริง ๆ ด้วย

เปิ้น พี่ว่าแบบนี้ไม่ค่อยดีอ่ะ มันดีอย่างทำให้รู้ว่าใครมาเม้นท์ตรงไหน แต่บางทีมันเป็นการฟื้นฝอยหาตะเข็บ เคยมีเวบนึงมีคนขุดเอากระทู้ที่ด่ากันเละที่จริง ๆ ตกหน้าไปแล้ว พอใช้วิธีแบบนี้ มันเลยเด้งกลับมาอีก เริ่มด่ากันใหม่อีกครั้ง

ไม่รู้นะ เคยเจอแบบนี้ ไม่ค่อยหนุกและไม่ค่อยเป็นสุข

ความคิดพี่คือปล่อยตกไปเลยดีกว่า

งง

แล้วพี่มาบอกเปิ้นทำไมอ่ะบอก วมต.สิ

สงสัยงานยุ่งจนมึนแน่ๆเลย

เฮ้อ คิดถึงพี่แอ๊ดจัง ฝากกอดทีนึงด้วยนะ

อิอิถ่ายเมื่อ 17 ก.ย. หลังวันคล้ายวันเกิดลิง 1 วัน

อ๋อ...งั้นไปเกิดของลิงน่ารัก

ก็ตรงกับวันที่...เครื่องบิน 1-2go

ตกละสิ....งิ..งิ

จำได้ดีเนอะ

ไม่เห็นจะรู้เลยว่าเครื่องบิน 1 - 2 go ตกวันไหน

รู้แต่สายการบิน 1 - 2 go หางดง - นิวเดลี  ปลายเดือนหน้า  ค่าจอง 3 บาท

ยิ่งมองเห็นภาพนี้ ก็ยิ่งเห็นความเป็นสุนทรีในตัวลานนา

แต่ถ้าพี่โอทำได้ อยากให้มีคุณแม่โอบลูกสาวตัวน้อยๆเอาไว้

เพราะดูแล้วสวยแต่ก็รู้สึกโดดเดียว รู้สึกเหงาๆๆๆ หนาวๆๆๆ

รูปนี้จะสมบูรณ์ได้อย่างไร

ถ้าขาดแม่ผู้สร้าง ด้วยมือสองมือกับหนึ่งหัวใจ

(ไม่ดูร้อนไปแน่นอน  ถ้าใครว่าความรักและอ้อมกอดขอแม่นี้ให้ความรู้สึกร้อนนะ คงไม่ได้เกิดมาเป็นตัวเป็นตนได้จนเติบโต)

อยากให้น้องลานนาและพี่แอ็ด เป็นตัวแทนขอความรู้สึกนี้ อบอุ่น ห่วงใย โลกใบนี้ถึงจะน่าอยู่จริงๆๆๆ

เผื่อสำหรับหญิงไทยบางคน หรือแม่ใจยักษ์ที่ ชอบเอาเด็กตัวน้อยๆๆๆ ไปทิ้งตามถังขยะแล้วบอกว่าเลี้ยงไม่ได้ ด้วยเหตุผล 108  ถึงได้บอกว่าอิจฉาลานนา