เรียนคุณสุนทรี

              วันเสาร์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปรับประทานอาหารที่ร้าน ความตั้งใจอย่างยิ่งคือได้เห็นคุณสุนทรีตัวจริงร้องเพลงสักครั้ง จึงได้ขอฟังเพลงเพชรล้านนา ที่ได้เคยชมในรายการคุณพระช่วยแล้วรู้สึกประทับใจมาก ผมน้ำตาซึมทุกครั้งที่ได้ฟังเพลงนี้ ประทับใจในความไพเราะของเพลงทั้งเสียงร้องของคุณสุนทรี และคุณถนอม กับเสียงซอของคุณภาณุทัต เศร้ามากครับ ซาบซึ้งไปกับเสียงดนตรีทำนองเมืองเหนือ สำเนียงคำเมืองที่นุ่มนวล ภาษาที่ไพเราะมาก ขอบคุณคุณสุนทรีมากที่เป็นผู้ยืนหยัด รักษาวัฒนธรรมของล้านนา แม้จะสูญสิ้นคุณจรัล แต่ก็มีคุณสุนทรีที่สืบทอด ในส่วนตัวผมคิดว่าคุณสุนทรีเองนั่นแหละที่เป็นคนสำคัญในการรักษาวัฒนธรรมของล้านนาหรือเมืองเหนือของไทย ให้ดำรงอยู่อย่างมั่นคง น่ารักและมีความเป็นตนเองที่งดงาม

            คุณสุนทรีบอกว่าปกติควรจะร้องเพลงนี้ในโอกาสพิเศษที่เป็นการจัดเพื่อระลึกถึงคุณจรัล และขอที่จะไม่ร้องเพลงนี้ แล้วร้องเพลงอื่นให้ฟัง ทุกเพลงยังไพเราะจับใจเหมือนเดิม บังเอิญมีเด็กอีกคนหนึ่งได้ขอฟังเพลงนี้อีกเหมือนกัน คุณสุนทรีจึงกรุณาร้องเพลงนี้ให้ฟัง  ผมต้องกราบขอโทษคุณสุนทรีเป็นอย่างสูงที่ขอฟังในโอกาสที่ไม่เหมาะ และยังทำให้คุณสุนทรีน้ำตาซึมในขณะที่ร้องเพลง มากกว่าความรู้สึกที่ระลึกถึงคุณจรัล ผมรู้สึกถึงความเป็นสาวเชียงใหม่ของคุณสุนทรีที่ผมนับถือมาก ผมนั่งฟังน้ำตาไหลเลยครับ เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้ฟังคุณสุนทรีตัวจริงๆร้องเพลงนี้ดังที่ตั้งใจมานาน นับว่าเป็นบุญในชีวิตจริงๆ ขอขอบพระคุณมากครับ

                แม้ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ได้มารับประทานอาหารที่เฮือนสุนทรี ความประทับใจที่ได้ฟังคุณสุนทรีร้องเพลง ฟังคุณสุนทรีพูดถึงการอนุรักษ์วัฒนธรรม ได้รับประทานอาหารพื้นเมืองที่อร่อยถูกใจมากราคาย่อมเยาว์ บรรยากาศในร้านสวยงามมีความเป็นเมืองเหนือ โต๊ะหมู่บูชาพระบรมฉายาลักษณ์ในหลวง แสดงถึงเป็นคนรักในหลวงและวัฒนธรรมอันดีของไทย บรรยากาศริมแม่น้ำปิงที่ดีเยี่ยม จะไม่ลืมเลย จะขอมาอีกแน่นอน บอกได้เลยว่าถ้าต้องการรับประทานอาหารในร้านที่มีความเป็นเมืองเหนือต้องมาที่นี่

                คุณสุนทรีเป็นบุคคลที่ผมนับถือและยกย่อง คงจะไม่สามารถชื่นชมในที่นี้ได้เพียงพอ เสียดายที่ยังไม่มีโอกาสได้สนทนาด้วยต้องรีบพาญาติๆจากกรุงเทพไปเที่ยวตามกำหนดนัด คราวหน้าหวังว่าคงจะมีโอกาสนะครับ

รักและนับถือ

สุรเดช ตันเจริญ