อดีตคือเหตุการณ์ที่ผ่านพ้นและเป็นความทรงจำที่แสนดี

เป็นวัยที่ยังไม่เดียงสาต่อโลกและสังคม

เป็นวัยแสวงหา  มองโลกในแง่ดี มีรักและเกื้อกูล

ย้อนมองอดีตของลุงจรัลและป้าสุนทรี  เราทำงานกันอย่างมีความสุข

ไม่เคยคิดถึงผลประโยชน์  คิดอย่างเดียวกันคือ จะทำอย่างไรให้งานโฟล็คซองคำเมืองเป็นที่รู้จัก

คุณจรัลเป็นผู้จุดประกายฝัน ให้คนเมืองรุ่นใหม่ลุกขึ้นมาต่อสู้เพื่อปกปักรักษาวัฒนธรรมท้องถิ่นที่กำลังจะล่มสลาย

เป็นความประทับใจ เป็นศรัทธา ที่คุณจรัลค่อยๆบ่มเพาะให้ป้าสุนทรีเดินตามรอย

แม้ป้าจะเดินตามอย่างไม่ค่อยมั่นคงนัก  แต่ก็พยายาม...อย่างอ่อนน้อมถ่อมตน

ความสุขในอดีต เกิดขึ้นจากตรงนี้เจ้า

ปัจจุบัน...

ด้วยวัยที่ตกผลึก  โลกสอนให้เราต้องเข้มแข็ง   ต้องฝ่าฟัน  ต้องยืนหยัด

การขับขานบทเพลงในอดีตอย่างเดียวดาย  เป็นความร้าวรานใจอย่างยิ่ง

ด้วยวัยขนาดนี้ของป้าสุนทรี  น่าจะเป็นวัยที่ควรพักผ่อน

ดูลูกดูหลานทำงานต่อยอด  แต่..ป้าสุนทรีไม่คิดเช่นนั้น

บทเพลงคำเมืองของคุณจรัล  มีคุณค่าเกินกว่าจะทอดทิ้งให้เหลือเป็นเพียงซากของความทรงจำ

ป้าสุนทรียังปรารถนาที่จะให้บทเพลงของคุณจรัลมีชีวิตต่อไปเพื่อให้ลูก หลานได้รู้จักและสานต่อ

นี่เป็นปณิธาน และนี่คือความสุขที่จะช่วยต่อยอดความทรงจำที่มีต่อคุณจรัลให้ดำรงอยู่

เป็นสุขที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง

สุขของอดีต คือสุขของวัยที่สะอาด วัยแสวงหา  วัยที่มีอุดมการณ์

สุขของปัจจุบัน  คือสุขที่จะต้องดูแล ปกปักรักษางานที่มีค่าที่มนุษย์คนหนึ่งเพียรสร้างสรรค์ขึ้นมา

ด้วยชีวิตและวิญญานของเขา 

แอบบอกตัวเองอยู่เสมอว่า  ถ้าเราไม่ทำแล้วใครจะทำ

................................................................................................

ขอบคุณมากลูก  สำหรับคำถาม 

ถามมานิดเดียว  แต่ตอบเสียยาว

ขอบุญรักษาหนูด้วยเถิดเจ้า